Cultuurdialoog WES 2

Reactie blogbericht: De kracht van voorlezen

Hoi Cindy,

Het was al een tijdje geleden dat ik nog eens kwam snuisteren op jouw blog. Wat heb je al fijne posts geschreven! Mijn oog viel meteen op deze bijdrage over voorlezen. Ik las zelf ook al regelmatig iets over dit thema, dus ik vond het bijzonder leuk om te lezen dat jij dit recent ook in de praktijk hebt mogen ervaren.

Zelf zit ik voorlopig nog volop in de fase van het voorlezen aan mijn jonge kindjes. Bij ons is dat ook een vast dagelijks ritueel, en wat mij betreft mag dat gerust nog jaren blijven duren.

Ik herkende mezelf sterk in jouw post, want ook ik had in de lagere school een leerkracht die me tot op vandaag is bijgebleven. Bij ons werd er telkens voorgelezen uit De GVR van Roald Dahl. Die “chantage” om braaf mee te werken bleek ook in onze klas bijzonder doeltreffend. Het was telkens een heerlijk moment om de dag of de week mee af te sluiten.

Op mijn stageschool heb ik voorlopig nog geen ervaring met voorlezen aan middelbare studenten. Daarom vond ik het erg fijn om te lezen dat, na wat verwacht geritsel hier en daar, de leerlingen zich toch volledig in het verhaal konden inleven en geboeid luisterden. Dat is iets wat ik zeker wil meenemen en zelf ook eens wil uitproberen.

Fijn om hier nog eens te zijn. Veel (voor)leesplezier gewenst, Cindy!

Reactie blogbericht: Fons: thuistalen als bondgenoot

Hoi Manon,

Wat een boeiend artikel heb je hier besproken. Recent liep ik stage in een OKAN-klas en daardoor ben ik met een heel andere bril naar meertaligheid gaan kijken.

Eerlijk toegegeven behoorde ik tot voor kort zelf tot de groep die dacht dat volledige onderdompeling in de nieuw aan te leren taal dé oplossing was om die zo snel mogelijk onder de knie te krijgen. Ik stond toen nauwelijks stil bij het mogelijke nut van het bewust inzetten van de moedertaal.

Op jouw aanraden heb ik het artikel met de tips gelezen, en dat heeft mijn nieuwe inzichten alleen maar versterkt. Tijdens mijn stage heb ik vaak met open mond gekeken naar de aanpak van de leerkrachten in een klas vol leerlingen met uiteenlopende achtergronden. De link met hun moedertaal kwam daar regelmatig en heel bewust aan bod: niet alleen om het leren te ondersteunen, maar ook uit respect en oprechte interesse. Op die manier groeide er duidelijk een vertrouwensband.

Ik herken mezelf sterk in jouw bewondering voor meertaligheid. Jammer genoeg ben ik zelf niet gezegend met een echte ‘talenknobbel’, wat me extra bewust maakt van hoe uitdagend het is om een nieuwe taal te leren. Tegelijk luister ik heel graag naar andere talen. Ik vond het ook bijzonder waardevol om meertalige leerlingen te vragen hoe zij bepaalde zaken in hun moedertaal uitdrukken. Ze voelen zich gehoord en zijn op dat moment zelf de expert in hun taalkennis. Dat vond ik een bijzonder mooie ervaring.

Dit is zonder twijfel een onderwerp waar nog veel over geschreven, gelezen en geleerd mag worden. De concrete toepassing ervan zal ons als leerkrachten zeker uitdagen, maar ons tegelijk ook enorm verrijken.

Dankjewel om dit artikel te delen, Manon!

Reactie blogbericht: Hoe ik per ongeluk een boek schreef

Hoi Bénédicte,

Die eerste zin van het boek zag ik ook totaal niet aankomen. Ik kwam eigenlijk gewoon even rondneuzen op je blog, op zoek naar wat jeugdboekeninspiratie voor mijn portfolio, en plots zat ik midden in een verhaal dat heel wat meer diepgang had dan verwacht. Niet zo luchtig dus, maar wel eentje waar jij duidelijk van genoten hebt.

Wat een leuk idee trouwens, zo’n mini-boekenclub bij jullie thuis. Dat je dochter het boek uitleest en er nadien met jou over kan praten, lijkt me niet alleen gezellig, maar ook superleerrijk.

Ik merk bij mezelf dat ik nog wat aan het oefenen ben in het waarderen van verhalen die vooral indruk maken door hoe ze geschreven zijn. Verhalen die je raken, maar die je achteraf nauwelijks kan navertellen omdat de verhaallijn zo sober is. Toch heb je me nieuwsgierig gemaakt. Misschien geef ik dit boek na jouw blog wel een kans.

Hoe jij dit verhaal wil inzetten in de klas, zie ik dan weer helemaal zitten. Ideaal om gesprekken op gang te brengen en op een laagdrempelige manier ook wat zwaardere thema’s bespreekbaar te maken.

En Bénédicte, mocht je ooit beslissen om naast al dat zware leesvoer zelf iets luchtigs neer te pennen (al is het misschien nog niet voor meteen), dan weet je alvast dat je een fan hebt. Ik lees met veel plezier mee.