De tafel van Gert
- loreverrezen
- 8 apr
- 3 minuten om te lezen
De tafel van Gert – een blik achter de schermen

Nu mijn cultuurportfolio stilaan op zijn einde
loopt, wilde ik naast toneelvoorstellingen, musicals, concerten en films ook eens een andere richting uitgaan. Mijn interesse ging deze keer uit naar televisie. Het gebeurt namelijk vaker dat ik me afvraag hoe het er achter de schermen aan toegaat, voornamelijk bij fictieve programma’s, maar die nieuwsgierigheid bracht me bij het idee om eens een opname bij te wonen.
Na wat opzoekwerk bleken Blokken en De Tafel van Gert vrij toegankelijk te zijn voor publiek. Aangezien quizzen niet echt mijn ding zijn, was de keuze snel gemaakt.
Zelf volg ik het programma niet structureel. Enkel wanneer ik hoor dat een onderwerp mij aanspreekt, durf ik wel eens kijken. Mijn mama daarentegen zit bijna elke avond klaar. Het leek me dus een ideaal idee om haar mee uit te nodigen. Zo werd het een gezellige maandagavond: samen naar het Zuid in Antwerpen, iets eten, een drankje in de foyer en daarna de studio in. Ik heb al minder fijne maandagen gekend.

De studio zelf was kleiner dan ik me had voorgesteld, maar net dat maakte het ook interessant om eens van dichtbij mee te maken. Eerder woonde ik al opnames bij van een show van Philippe Geubels en aan zee zijn we ook al eens aanwezig geweest bij programma’s zoals Tien om te Zien en Zomerhit. Wat me daar telkens opviel, is hoe lang opnames duren en hoe ‘gemaakt’ alles soms aanvoelt. Fragmenten worden herhaald, publieksreacties opnieuw opgenomen…
Bij De Tafel van Gert is dat helemaal anders. Omdat het programma live wordt uitgezonden, voelt alles spontaner en authentieker aan. Je hoeft als publiek niet geforceerd te lachen of opnieuw enthousiast te reageren. Dat zorgde voor een veel aangenamere beleving.
De sfeer in de studio was heel gemoedelijk. Gert Verhulst en de gasten namen vóór de opname rustig de tijd om wat te praten en het publiek erbij te betrekken. Dat brak meteen het ijs en maakte het geheel toegankelijk.
Een kleine kanttekening is wel dat je vooraf niet weet welke gasten of onderwerpen aan bod zullen komen. Op onze avond viel dat voor mij persoonlijk een beetje tegen. Thuis zou ik deze aflevering waarschijnlijk niet volledig hebben uitgekeken, maar door de live-ervaring bleef ik toch geboeid volgen.
De gasten die avond waren onder andere Liesbeth Van Impe, Bob Peeters en Govert Meit. Daarnaast waren er ook ‘tafelspringers’ zoals Nora Gharib, Erik Van Looy en Rudi Vranckx.
De aflevering begon vrij zwaar, met een gesprek over de oorlog in Iran, Donald Trump en de NAVO. Vooral Liesbeth Van Impe en Rudi Vranckx namen hierin het woord en brachten duiding bij de actualiteit. Daarna werd het iets luchtiger met Bob Peeters, die samen met supporters het kampioenschap van SK Beveren kwam vieren. Tot slot zorgde Govert Meit voor een opvallend en eerder absurd moment, waarbij hij zijn experimentele comedyconcept toelichtte. Zijn aanpak was ongewoon, maar net daardoor bleef het hangen.

Wat me vooral bijblijft, is hoe de avond evolueerde van een zwaar begin naar een luchtige afsluiter. Na de opname sloten wij de avond af zoals we begonnen waren: met een drankje in de foyer, waarna we ontspannen terug naar huis reden.
Het was een fijne en verrassende ervaring om eens live aanwezig te zijn bij een televisieprogramma. Het gaf me niet alleen een blik achter de schermen, maar ook weer wat extra waardering voor wat er op het scherm verschijnt.


Dag Lore,
Ik ben zelf ook een fan van het programma. Al moet ik eerlijk toegeven dat ik vooral de afleveringen met Gert Verhulst kijk, omdat hij naar mijn mening enorm veel charisma uitstraalt. Hij weet iedereen snel op zijn gemak te stellen, wat ook blijkt uit jouw beschrijving van hoe hij voor de opname al de tijd nam om even te praten.
Ik heb het programma vooral gevolgd in functie van schoolopdrachten. Het is voor mij een luchtigere en toegankelijkere manier om de actualiteit bij te houden dan telkens naar het journaal te kijken. Wat er besproken wordt, krijgt de ruimte om dieper uitgespit en kritischer bekeken te worden. De mix aan gezelschap vind ik eveneens een meerwaarde: echte…